Valtherion - Profil gracza w Vallheru

Valtherion (1433)

• Mieszkaniec

Lokacja: Altara
Ostatnio widziany: Statystyki (około 20 godzin temu)

Mechaniczny

Wiek: 33
Poziom: 25
Immunitet: Brak
Rasa: Hobbit
Klasa: Mag
Płeć: Mężczyzna
Wyznanie: Anariel
Status: Żywy
Maksymalne PŻ: 318
Vallary: 0
Osiągnięcia: 15

Klan: Boanerges
Ranga w klanie: Gromowy Adept ⛈️

Valtherion
Przydomek: Kruczy Cień
Rasa: Człowiek
Profesja: Łowca Reliktów • Mistrz Ostrza • Czarnoksiężnik Pustki
Pochodzenie: Pogranicze Północnych Marchii

Wygląd

Valtherion należy do tych ludzi, których obecność wywołuje niepokój jeszcze zanim wypowiedzą pierwsze słowo. Wysoki i smukły, nosi na sobie ślady wielu lat spędzonych w podróży oraz niezliczonych bitew.

Jego twarz przecina długa blizna biegnąca od lewego policzka aż po skroń – pamiątka po starciu z istotą zwaną Pożeraczem Dusz, demonem przywołanym podczas zakazanego rytuału Zakonu Popiołu.

Długie, czarne włosy opadają na ramiona niczym skrzydła kruka, a srebrzyste oczy od czasu kontaktu z pradawną magią potrafią rozbłysnąć bladym, fioletowym światłem, gdy korzysta z zaklęć.

Jego zbroję pokrywają wyryte runy ochronne oraz pieczęcie tłumiące mroczne moce drzemiące w jego ciele. Niektóre z nich pulsują ciemnym blaskiem podczas walki.

Przy plecach zawsze nosi legendarny miecz Zmierzch. Ostrze zostało wykute z metalu pochodzącego z gwiazdy, która spadła na świat przed tysiącami lat. Klinga pochłania energię magiczną przeciwników, a runy na jej powierzchni rozświetlają się, gdy Valtherion splata magię z fechtunkiem.

Na lewym przedramieniu widnieje wypalony znak zwany Pieczęcią Otchłani – symbol dawnego paktu, którego nie można usunąć.

Historia

Valtherion przyszedł na świat w niewielkiej osadzie zagubionej pośród lasów Północnych Marchii.

Ojciec był strażnikiem granicznym, matka zaś zielarką oraz strażniczką starych podań. Niewielu wiedziało, że należała do ostatnich członków tajemnego Bractwa Kruków – zakonu magów strzegących równowagi pomiędzy światem żywych a Krainą Cieni.

Od najmłodszych lat chłopiec wykazywał niezwykłą wrażliwość na magię. Czasami słyszał szepty dochodzące z ruin, widział duchy dawnych wojowników i śnił o miejscach, których nigdy wcześniej nie odwiedził.

Matka nauczyła go jedynie prostych zaklęć ochronnych, obawiając się przebudzenia jego prawdziwego daru.

Upadek rodzinnej osady

Pewnej jesiennej nocy do wioski przybyli najemnicy służący potężnemu czarnoksiężnikowi znanemu jedynie jako Arcymag Popiołu.

Poszukiwali starożytnego artefaktu zwanego Sercem Otchłani – amuletu zdolnego otwierać przejścia do wymiaru cieni.

Gdy mieszkańcy odmówili jego wydania, rozpoczęła się rzeź.

Podczas masakry matka użyła zakazanego rytuału, by ukryć syna przed magami Zakonu. Rytuał ocalił jego życie, lecz część energii Otchłani na zawsze związała się z jego duszą.

Od tej chwili Valtherion nosił w sobie zalążek mrocznej mocy.

Lata tułaczki

Przez następne lata przemierzał świat jako najemnik, łowca potworów i poszukiwacz reliktów.

Podczas wyprawy do ruin Arkan-Dor odnalazł bibliotekę zapomnianych czarnoksiężników.

Tam natrafił na Liber Umbrae – zakazaną księgę opisującą magię cieni, nekromancję oraz rytuały wiążące dusze z rzeczywistością.

Świadomy niebezpieczeństwa spalił większość księgi.

Zatrzymał jednak kilka stron.

Nie po to, by zdobyć władzę.

Lecz aby zrozumieć przeciwnika.

Od tamtej chwili rozpoczął naukę zakazanej magii.

Nigdy jednak nie pozwolił, by ona zawładnęła nim całkowicie.

Wyprawa do Czarnej Kotliny

Najbardziej znaną częścią jego historii pozostaje wyprawa do Czarnej Kotliny.

Legenda głosiła, że spoczywa tam smok Vaeragor, którego serce nadal bije mimo śmierci.

Po miesiącach przygotowań Valtherion wraz z grupą śmiałków dotarł do ruin.

Jednak głęboko pod górami odkrył coś znacznie straszniejszego.

Nie smoka.

Lecz pradawną pieczęć więżącą istotę zwaną Bezimiennym Królem Cieni.

Vaeragor przez tysiące lat był strażnikiem tej pieczęci.

Przed śmiercią smok przekazał Valtherionowi fragment własnej esencji oraz wiedzę o magii równowagi.

Jednocześnie ostrzegł go, że moc Otchłani będzie próbowała przejąć kontrolę nad jego duszą.

Od tej chwili Valtherion stał się jednocześnie strażnikiem i więzieniem dla części pradawnego mroku.

Czarna Magia

Valtherion włada magią, której większość czarodziejów boi się nawet studiować.

Nie czerpie jednak siły z cierpienia niewinnych ani składania ofiar.

Każde zaklęcie wykorzystuje własną energię życiową lub moc zgromadzoną w reliktach.

Najbardziej znane zaklęcia Kruczego Cienia:

Krucza Mgła

Otacza pole walki cieniem, z którego wyłaniają się widmowe kruki dezorientujące przeciwników.

Dotyk Otchłani

Mroczna energia osłabia ciało i magię przeciwnika, lecz pozostawia na dłoni Valtheriona czarne pęknięcia przypominające popękaną skałę.

Pieczęć Umarłych

Pozwala przesłuchać ducha niedawno zmarłej osoby, jednak nigdy nie zmusza zmarłych do służby.

Cień Vaeragora

Na krótką chwilę przywołuje widmową sylwetkę pradawnego smoka, która osłania go skrzydłami z czarnego ognia.

Korona Kruków

Najpotężniejsze zaklęcie Valtheriona.

Setki eterycznych kruków wirują wokół niego, pochłaniając wrogą magię i rozrywając demoniczne byty.

Po jego użyciu Valtherion często przez wiele dni nie odzyskuje pełni sił.

Kruczy Cień

Po opuszczeniu Czarnej Kotliny nie był już zwykłym człowiekiem.

Stał się jednym z nielicznych wojowników zdolnych władać zarówno legendarnym mieczem, jak i zakazaną magią.

Wieść o tajemniczym wojowniku szybko rozeszła się po królestwach.

Jedni nazywali go bohaterem.

Inni twierdzili, że jest ostatnim czarnoksiężnikiem dawnych czasów.

Kapłani obawiali się jego mocy.

Magowie pragnęli poznać jego sekrety.

Zakon Popiołu wyznaczył najwyższą nagrodę za jego głowę.

Charakter

Valtherion pozostaje człowiekiem spokojnym, opanowanym i niezwykle małomównym.

Doskonale wie, że każdorazowe użycie czarnej magii przybliża go do losu dawnych czarnoksiężników.

Dlatego korzysta z niej wyłącznie wtedy, gdy nie istnieje inne wyjście.

Nigdy nie zabija dla przyjemności.

Nigdy nie wykorzystuje magii do zdobycia władzy.

Największym lękiem Valtheriona nie jest śmierć.

Obawia się chwili, w której Otchłań odpowie na jego wezwanie zbyt chętnie i przestanie odróżniać własną wolę od szeptów mroku.

Obecne losy

Kruczy Cień nadal przemierza świat.

Mówi się, że widziano go w ruinach starszych od pierwszych królestw, gdzie poszukuje fragmentów Pieczęci Vaeragora, zanim odnajdzie je Zakon Popiołu.

Inni twierdzą, że nocami prowadzi samotną wojnę przeciwko demonom przedostającym się przez pęknięcia między światami.

Nikt nie zna całej prawdy.

Jedno jest pewne.

Gdy nad krainą zbierają się czarne chmury, a w ruinach zaczynają rozbrzmiewać szepty zapomnianych duchów, na trakcie pojawia się samotny jeździec o srebrnych oczach.

Za jego plecami spoczywa miecz Zmierzch.

Wokół jego dłoni wiruje fioletowo-czarna aura.

A nad jego ramieniem krąży kruk, który według legend nie jest zwykłym ptakiem, lecz pradawnym duchem związanym z duszą Valtheriona.

Wtedy wszyscy wiedzą, że Kruczy Cień przybył nie tylko jako wojownik, ale również jako strażnik zakazanej magii, gotów poświęcić własną duszę, by świat nie pogrążył się w wiecznej ciemności.