Wieści

W zakamarkach jednego z laboratoriów, gdzie opary rozmaitych esencji mieszały się z zapachami egzotycznych ziół, wydarzyło się ostatnio coś niezwykłego. Alchemik znany jako Kawalorn (ID 45) z klanu La Cosa Nostra, po wielu nieprzespanych nocach eksperymentów, wreszcie osiągnął swój cel. Jego starania nad stworzeniem najmocniejszego eliksiru uzdrawiającego przyniosły o wiele więcej, niż mógł sobie kiedykolwiek wyobrazić. W trakcie tych prac udało mu się stworzyć bowiem Eliksir Życia - substancję, która według legend zdolna jest przywracać do życia i umożliwiać przedłużenie go. Jego odkrycie rozpaliło wyobraźnię naukowców i alchemików na całym świecie, otwierając nowe perspektywy w dziedzinie medycyny i alchemii. Za to niesamowite osiągnięcie, Kawalorn zostaje uhonorowany nagrodą w postaci 10000 sztuk złota oraz 5 AP wraz z początkiem nowej ery.

Większość wojowników zaopatrując się w swój rynsztunek zapomina o niestrudzonych kowalach, którzy wykorzystując zasoby odludnych kopalni w pocie czoła wykuwają bronie i elementy opancerzenia. Prawdziwi mistrzowie w swojej dziedzinie po niezliczonej ilości godzin spędzonych w kuźni nad doskonaleniem kowalskiego rzemiosła ostatecznie potrafią wytworzyć istne arcydzieła. Szczególne uznanie należy się Zipo (ID 479) z klanu Bractwo Północnego Miecza, któremu po wielu próbach udało się wykuć idealny Wielki hełm ze stali. Władca Vallheru gratuluje kunsztu i nagradza go tytułem Legendarnego Kowala. W ramach nagrody otrzyma on również 10000 sztuk złota oraz 5 AP wraz z początkiem nowej ery.

Są w Vallheru rzemieślnicy, którym żadna drzazga niestraszna i w małym palcu (o ile wcześniej go sobie nie odrąbali) mają wiedzę o dostępnych w krainie rodzajach drewna i sposobach ich obróbki. Mowa rzecz jasna o stolarzach, którzy w swych pracowniach urabiając sobie ręce po łokcie wytwarzają łuki i strzały używane przez vallheryjskich łuczników. Jeśli chodzi o prawdziwych mistrzów w swojej dziedzinie, to ostatnimi czasy głośno zrobiło się o Sobra (ID 1044) z klanu Via Nocturna & Fairy Tail, który wypracował wyjątkowy kompozyt i stworzył niezwykle szybkostrzelny Łuk retrorefleksyjny kompozytowy. Władca Vallheru gratuluje kunsztu i nagradza go tytułem Legendarnego Stolarza. W ramach nagrody otrzyma on również 10000 sztuk złota oraz 5 AP wraz z początkiem nowej ery.

Dzień 71, era XVI. Mgła, która zawisła nad Altarą niczym ciężka kurtyna wreszcie rzednie, a miejskim powietrzem w końcu da się normalnie oddychać. Gwary rozmów powoli powracają na targowiska, kowadła znowu dźwięczą równym rytmem, a latarnie przestają trząść się od każdego powiewu wiatru - jakby miasto odetchnęło w końcu po długim bezdechu.

Bitwa rozegrała się poza murami Altary, na otwartych polach u stóp miejskich wzgórz. Wojska królewskie wsparli wojownicy z całego Vallheru - drużyny klanowe i samotni śmiałkowie - a ich wspólny napór przełamał szeregi mroku.

W decydującym starciu Herkan (ID 99) zadał ostateczny cios, który przerwał letargiczne więzy Mrocznego Nieumarłego. Należy wspomnieć jednak pozostałych śmiałków, którzy stawili czoła zagrożeniu:

1. Lavi Verdi — 665680 obrażeń
2. Herkan — 288100 obrażeń
3. Jimmy — 31058 obrażeń
4. Houkou — 15152 obrażeń

Niechaj ich imiona rozbrzmiewają w salach i karczmach Altary - dopóki światło bije z murów, dopóty mrok nie powróci bez walki.

Mrok spłynął na Altarę i całą krainę Vallheru niczym ciężka kotara. Ulice miasta spowiła gęsta, nienaturalna mgła, która tłumi kroki i dusi oddechy. Pochodnie przy bramach migoczą niepewnie, a nawet światło księżyca wydaje się gasnąć w tej złowrogiej zasłonie. Mieszkańcy mówią o prastarym złu, które przebudziło się z zapomnienia – o nieumarłym władcy, który powrócił, by zawładnąć życiem i duszami śmiertelników.

Wieść o tym dotarła już do najważniejszych osobistości Vallheru. Król Even zwołał radę, podczas której Książęta wzywali do wspólnego działania i mobilizacji wszystkich zdolnych do walki. „To nie jest już tylko problem Altary” – miała rzec Eluvie – „to zagrożenie dla całej krainy”.

Do miasta zaczęli przybywać posłańcy największych klanów. Zimny wiatr znad mroźnej twierdzy przywiał heroldów Bractwa Północnego Miecza, a sam Herkan zapowiedział, że jego wojownicy gotowi są stawić czoła mrokowi. Przybyła również delegacja Ostrzy Cienia – Nearghis Elessar ostrzegał, że mgła nie jest tylko złudzeniem, lecz narzędziem niewidzialnej, złowrogiej woli. Nawet La Cosa Nostra, pod wodzą Houkou, zadeklarowała, że w tym jednym przypadku porzuci dawne zatargi – bowiem nieumarły nie zna lojalności wobec nikogo, a jego triumf oznaczałby kres wszystkich.

Plotki mówią, że mgła osłabia ciało i duszę, spowalnia ruchy, tłumi myśli i odbiera nadzieję. Jeśli nie zostanie zatrzymana, Vallheru utonie w wiecznym letargu, a pradawny nieumarły obejmie władzę nad światem żywych.

Królewscy heroldzi ogłosili, że każdy śmiałek – niezależnie od rasy, klasy czy przynależności – może wziąć udział w wielkiej bitwie, która zadecyduje o losie krainy. „Niech nikt nie wierzy, że przetrwa samotnie” – powiedział Król Even. – „Tylko wspólnym orężem możemy odegnać tę ciemność.”



Idź do strony: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42